diepzinnig letterzetten - Page 5

  • Caresses erotiques

     

    WP_20150616_19_41_28_Pro.jpg

     

    Caresses érotiques

    Elle le rend si fort si doux

    Me veut dans son corps

    Pour sentir encore et encore

    Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore

    Il veut, désire qu’elle vient

    Sur cent façons avec ses mains

    Aussi les pensés, pensées jouent avec

    Quelle femme, quel mec

    C’est plus que se faire plaisir

    C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir

    Ce n’est pas banale

    C’est comme un grand orchestre et un bal

    Pasé et présent tout, toutes, tous unies

    Cherchent à se combiner dans un lit

    Octave

  • trying to understand, each day and night over and over again

     

    Each day on a personal as well as a collective level, trying to understand what can be done and what has to be postponed to a later date, epoch… .

     

    A.  A personal level  Having a clear comprehension of what is meant with some concrete or abstract words, is very important in life. One does not only learn this in a theoretical way.  What is meant with the word ‘love’ for example ?  The emotional ties between people often are so complicated because before we were born lots of things happened, lots of historical issues and emotional stuff that eventually and indeed lead to our existence. These kind of social, biological movements between persons and their personal and collective relations, coming from a journey between the radiation of the early days of the big bang or whatever originally happened and the evolution of atoms into cells and organisms and ourselves CONTAIN lots of individual and spiritual messages.  In fact, we ourselves did already take part in the life of former generations…because the genetic information in a lot of cases seems to interact with the lessons one has to learn in life.  In fact one is the result of a number of characteristics of older persons than oneself, a being put together by different characteristics.  All difficult things where our ancestors did not come even with, we get on our ‘plate’ again.  We confront our ancestors and others with the way we are and with the way they are and reverse.  In religious terms we would call it ‘a sin through heritage’, put let us take a humanistic and spiritual pad as too understand those things. We all think we have a free will and that we can decide whatever we want to; but that is just one part of the truth.  If for instance in ‘the love game’ we obey the general rule number one : ‘not having a sexual relationship with more than one person’, we can avoid a number of emotional problems : jealousy, complicated triangles, not being able to integrate sensual feelings for other people in one’s own relationship. There is a difference between biology and chemical things and the responsibility that comes with taking up an important task in the life of someone else, one’s family, another family and so on.  The difference between wanting something and the way it is, is a strange one : we want to erase poverty, war, famine…but they still are there; we don’t want emotional trouble with people…but often we do have it.   In both cases we’ll have to make an objective study of ‘how come this or that goal is not completely achieved yet, can it be achieved’ ?  Where does it always go wrong, how can we fix it ?  Like in the beginning of cosmos, things come into life when too much pressure tends to explode and take a space that is smaller or equal to zero…zero, something without content has no meaning, it cannot exist…and in the end it’s like some situations in our collective or personal lives :  things are tried in a different way to give things and persons a change to a new, more logical approach of former situations.  A few generations earlier, there often was only one person, generally speaking, bringing money into the household. There was less pressure on buying things, entertainment was more simple, no violent computer games, less stress on work… .  We have partly lost our roots with a life more in harmony with nature and we are thought that life is a kind of mechanical things that happens until you are dead, and that’s it then.  But those who aren’t there any more still make part of out world because they are related to us…like the roots and branches of a three.  Our ‘roots’ in fact are our collective, partly invisible past; sometimes they can hold back our evolution.  We ourselves have to rule on top of our pyramid  through the person we have become in each stage of our life.  We do not always succeed in this each day or each moment of the day…but we can learn how to avoid being ruled by the negative part of our emotions because those can take away our happiness for too long periods. Living once life in quiet and peace, who would not want that ? Knowing what can and cannot be one is important in this.  One has to work on an insight in this; understanding once relationships. Each day and night.  Feeling connected but knowing when to take distance. A lot of negative emotions and misunderstandings just come from the ‘have’ or ‘wanting to much’ stuff in our lives… a lot of people judge their relationships on these kind of things. Sometimes people do have to separate, but in a lot of case they really should stay together because life has given them very good cards to understand their reasons for living…no matter if the cards are difficult or not.

     

    People in love, married or in what existing form of living together often want to push one another out of a relationship by complaining without real reasons and trying to make the partner not a ease at all. They want the other to be ‘perfect’…and that of course is a romantic view in most of the cases.  A lot of people had to share the heights and down periodes of people in order to understand that there is grieve one is not able yet to talk about.  Sometimes tears can hold people healthy, silent inside as well.  To see ‘clear’ in these kind of things is to reach a stadium where thorugh experience one understands one’s own life in connection and coordination with that of others and not only through the written and spoken word but through one’s own inner equilibrium. The experience of living your own inner peace, your own original you …that’s who you really are.  That image of who you are, you are trying to project it on the outside world who maybe is not as ready for it as you are, no matter if it’s your neighbour, your son or whoever…often one is too busy analysing the feelings and thoughts, images of the day or of the past to try to look for explanations and connections, that not only depend on your own experiences and future roads in life.

     

    One really has to deal with things that were a heritage from instincts. Like jealousy for example. Jealousy looks for fuel everywhere.  Memories of the past, fantasy about other lovers etc… . The real meaning of being faithful is that the connection in fact is very good after discovering in no limited length of time that lots of things fit between people.

     

    It’s all about understanding each other’ s languages.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Nieuwe serie gedichten 2015

     

     

    wat vooraf ging  zie de linken en hun linken, foto's later

     

    Het leven kort af

     

    Ik kan de tijd voelen krimpen

     

    Veel vervulling gehad

     

    Recht evenredig obstakels ook

     

    Best gedaan.

     

    Voor wat men heeft, gewerkt

     

    Nooit gestolen

     

    De ziel van eigen zijn

     

    En het zijn van anderen geraakt

     

    Heel veel bijna afgemaakt

     

    Wat rest is voor de volgenden

     

    Want het leven deint ook heel veel uit

     

    En toch, telkens weer, kort het af.

     

    In jeder frau

     

    Steckt genau

     

    Wie Sie auch ausseht,

     

    Geworden ist

     

    Ein teil des sorgsames Mädel

     

    Von daheh.

     

    Ze gaan, ze komen

     

    En bij leven, je beseft wel, eens voor of na jezelf

     

    Houdt hun lichaam op met zijn

     

    De meesten geloven ook wel dat

     

    Alles daarmee is gezegd en geschreven

     

    Dat ze niet meer of nauwelijks gaan verder leven

     

    Het is maar wat je gelooft dat je uiteindelijk steeds weer verder brengen of bevriezen zal.

     

    Aldus van op dit goddelijk balkon met zicht op Pécrot beschreven

     

    Via het ochtendkuieren van de 70 jarige bompa met 7 kleinkinderen beschreven

     

    Getekend door zijn militaire vader en kinderzorgen en andere

     

    Vermijdbare ook

     

    Gezegend door zijn Normandië

     

    Gegeseld door het stoffelijke soms, familie van familiebanden

     

    En te bang dat alles gestolen wordt of stopt

     

    Sint Joris Weert Chalet

     

    Donkere merel geelgebekt

     

    Fluit voor mij ook zijn lied

     

    Hoog op het topje van een dennenkunnen

     

    Herinnerd me aan de oorlog in Servenland

     

    Ook al weer destijds in de 90er jaren twintigste eeuw

     

    Altijd immer weer uitgelokt en bedwongen

     

    Eenieder volgt het draadje van zijn leven weer

     

    Van ’s morgens vroeg

     

    Maar zingen van in de ochtend

     

    Meestal zijn het de vogels wel, oef.

     

    Of zij aan mijn zij, goe voor ons bei

     

     

     

     

     

    Levenslang

     

    Speelt men dochter of zoon of o-ma o-pa, schoon kind

     

    Vaak teveel willen wie anderen willen dat je bent

     

    En je dan maar wegcijferen in die rol

     

    Vanwege de vorige domino’s

     

    Kan het vaak niet anders

     

    Toch hebben gedurfde eigen keuzes

     

    Een verfrissend affect effect

     

    Het ouderlijke bed

     

    Zus vervangen, was aan zee

     

    Oudje in bed, opvang nodig

     

    Haar echtelijke bed van weleer leeg

     

    Zij beneden in rust, altijd op de rug, immobiel

     

    Kan niet meer anders of verbeteren

     

    Totaal ineen gegroeid, ook van schrik

     

    Niet alleen van te veel te werken

     

    Van die granaatscherf ook, uit dat vliegtuig

     

    Van de genetica

     

    Beetje van alles en meer samen

     

    ’s Morgens een open venster, grijze lucht

     

    Horizontale lijn van de zift er voor

     

    Evenwijdig met het dak van de hangaar

     

    Dan naar mijn domeintje in de natuur

     

    Pracht, hoge bomen, water en stilte

     

    Cultuur en teruggetrokkenheid binnen

     

    Mooi om de dag mee te beginnen

     

    Ouder zijn ze geworden

     

    Mensen die je vroeger kende

     

    Zowel als de anderen, nieuwe er bij gekomen

     

    Is oud worden niet gewoon

     

    Jong proberen blijven

     

    Tegen de wetmatigheden van het zijn in

     

    En wat is jong blijven dan ?

     

    Je verzetten tegen niet geloven in het leven

     

    In de allesomvattende zin er van

     

    Geloven ook dat je

     

    Niet alleen op je allerlaatste dag

     

    Dat jong zijn gewoon meeneemt

     

    Samen met de intelligentie van het leven

     

    En de opgedane kennis en vrijheid-wijsheid

     

    En als ik dood zal zijn, zal ik vragen

     

    Zitten de duiven in de late herfst en winter

     

    Nog onder de zonnekanten van de kerktoren van Meldert St Hermelindis, naam van mijn meter ?

     

    Wordt de trap van de kerk van Gottechain nog onderhouden ?

     

     (of kunnen we al zonder ketenen ?)

     

    Valt het herfst namiddag licht nog zacht door de keukenramen van diegene die honing maakt en is de kleur van de honing nog dezelfde ?

     

    En is er toch niet weer een reden voor een naöorlogse ‘rue des déportés’ ?

     

    Is de jonge fietser op de steile heuvels uit bijna nimmer een dal een 2de Philip Gilbert geworden  ?

     

    Staat dat en dat huis er nog ?

     

    Of geniet ik van alle opgedane wijsheid en laat ik af en toe nog eens iets doorsijpelen op een manier die ik in dit leven soms wel begrijp ?